Reassurance seeking i kompulsje
Nastolatek wielokrotnie pyta AI „czy to normalne?”, „czy mogę mieć OCD?”, „czy na pewno nikogo nie skrzywdzę?”. Uczestnicy nauczą się rozpoznawać pętlę: lęk → pytanie do AI → chwilowa ulga → powrót niepewności → kolejne pytanie oraz odróżniać szukanie informacji od zachowania kompulsyjnego.
AI jako zachowanie zabezpieczające
Nastolatek przed rozmową, sprawdzianem, wyjściem do szkoły czy spotkaniem prosi chatbota o gotowy scenariusz, analizę możliwych reakcji i ocenę „czy dobrze wypadnie”. Jak rozpoznać moment, w którym AI przestaje wspierać, a zaczyna utrwalać unikanie i brak tolerancji niepewności?
Ruminacje i nadmierna analiza
Nastolatek godzinami „przerabia” z chatbotem konflikt, wiadomość od kolegi albo własne myśli. Jak odróżnić pomocne porządkowanie emocji od sytuacji, w której AI dostarcza kolejnych interpretacji i napędza analizowanie zamiast domykania tematu?
Zastępowanie relacji
Adolescent mówi, że z AI „łatwiej się rozmawia”, bo chatbot nie ocenia, nie odrzuca i zawsze odpowiada. Uczestnicy przeanalizują, po jakich sygnałach rozpoznać, że chatbot zaczyna kompensować samotność albo wypierać realne kontakty, oraz jak pracować nad funkcją tej relacji zamiast po prostu zakazywać korzystania.
AI w kryzysie
Nastolatek przed powiedzeniem komukolwiek o samouszkodzeniach lub myślach samobójczych najpierw rozmawia z chatbotem. Jak włączyć pytania o AI do oceny ryzyka i planu bezpieczeństwa oraz jak sprawdzić, czy klient korzysta z chatbota jako głównego źródła pomocy w sytuacji zagrożenia.
Relacja romantyczna lub seksualna z AI
Jak oceniać znaczenie emocjonalne takiej relacji, stopień wycofania z relacji rzeczywistych, treści rozmów i granice prywatności – bez zawstydzania nastolatka i bez automatycznego traktowania samego faktu korzystania z AI jako patologii.
W każdym z tych obszarów uczestnicy będą pracować według schematu: zachowanie → funkcja → mechanizm podtrzymujący → pytania do wywiadu → możliwa interwencja.